همزمان با معرفی GPT-5.6، یکی از مهمترین پرسشهای مطرحشده درباره این مدل هوش مصنوعی، احتمال سوءاستفاده از آن در حملات سایبری است. اوپنایآی میگوید نسل جدید مدلهایش با لایههای امنیتی پیشرفتهتری توسعه یافته تا خطر استفاده مخرب از این فناوری، بهویژه در حوزههای حساس مانند امنیت سایبری و زیستشناسی، به حداقل برسد.
به گفته اوپنایآی، سامانه حفاظتی GPT-5.6 با بهرهگیری از توان پردازشی بیشتر و سازوکارهای امنیتی پیشرفتهتر نسبت به نسخههای قبلی طراحی شده است. هدف از این تغییرات، شناسایی و جلوگیری از درخواستهایی است که میتوانند به سوءاستفاده در حوزههای پرخطر منجر شوند.
بررسیهای اولیه نشان میدهد توانایی GPT-5.6 در شناسایی آسیبپذیریهای امنیتی و کمک به رفع آنها، بیش از قابلیت این مدل برای اجرای حملات سایبری خودکار است. این ویژگی میتواند به متخصصان امنیت سایبری کمک کند تا پیش از سوءاستفاده مهاجمان، نقاط ضعف سامانههای خود را شناسایی و برطرف کنند.
اوپنایآی همچنین اعلام کرده است که GPT-5.6 در حوزه زیستشناسی برای پشتیبانی از پژوهشهای علمی و فعالیتهای قانونی آموزش دیده، اما توانایی لازم برای طراحی یا تولید تهدیدهای زیستی خطرناک را در اختیار کاربران قرار نمیدهد.
برای افزایش سطح ایمنی، توسعهدهندگان GPT-5.6 از یک معماری امنیتی چندلایه استفاده کردهاند. این ساختار شامل پایش مداوم مکالمات، نظارت لحظهای بر درخواستها و یک سامانه هوشمند مبتنی بر استدلال است که محتوای گفتگوها را از نظر احتمال سوءاستفاده بررسی میکند.
اوپنایآی همچنین تأکید کرده است که دسترسی به حساسترین قابلیتهای GPT-5.6 تنها از طریق فرایندهای احراز صلاحیت و برای کاربران تأییدشده امکانپذیر خواهد بود؛ اقدامی که با هدف کاهش ریسک استفاده غیرمجاز از قابلیتهای پیشرفته این مدل انجام شده است.
این شرکت پیش از عرضه عمومی GPT-5.6 نیز مجموعهای از ارزیابیهای امنیتی گسترده را اجرا کرده است. به گفته اوپنایآی، این آزمایشها شامل آزمونهای نفوذ با همکاری متخصصان مستقل و همچنین تستهای خودکار در مقیاس وسیع بوده است. برای اجرای این ارزیابیها، حدود ۷۰۰ هزار ساعت پردازش با استفاده از کارتهای گرافیکی NVIDIA A100 انجام شده تا نقاط ضعف احتمالی و روشهای دور زدن سامانههای امنیتی پیش از انتشار عمومی شناسایی و برطرف شوند.
با توجه به توضیحات ارائهشده از سوی اوپنایآی، GPT-5.6 بیش از آنکه ابزاری برای انجام حملات سایبری باشد، با هدف کمک به افزایش امنیت سامانهها و کاهش خطرات ناشی از سوءاستفاده از هوش مصنوعی طراحی شده است؛ هرچند عملکرد واقعی این تدابیر در عمل، با گذشت زمان و استفاده گسترده از این مدل، مشخصتر خواهد شد.
