اگر چند سال پیش کسی میگفت دوباره نام اینتل کنار آیفون و مکبوک دیده میشود، شاید باورش سخت بود. اما حالا شایعات تازه نشان میدهند که اینتل ممکن است دوباره به یکی از مهمترین شریکهای سختافزاری اپل تبدیل شود؛ البته این بار نه بهعنوان طراح پردازنده، بلکه بهعنوان کارخانهای که تراشههای طراحیشده توسط خود اپل را میسازد.
چند روزی است که گزارشهایی درباره احتمال استفاده اپل از تراشههای اینتل در برخی مکبوکهای ردهپایین منتشر شده. حالا یک گزارش جدید پا را فراتر گذاشته و ادعا میکند پای آیفون هم وسط است و اینتل ممکن است بخشی از پردازندههای آیفونهای آینده را تولید کند.
اینتل در آیفون؛ بازگشت غیرمنتظره به دنیای اپل
منبع اصلی این خبر، یادداشتی پژوهشی از جف پو، تحلیلگر مؤسسه سرمایهگذاری GF Securities است. او میگوید انتظار دارد اینتل و اپل به یک توافق تأمین تراشه برسند؛ توافقی که طبق این گزارش، میتواند شامل تولید بخشی از پردازندههای آیفون، بهخصوص مدلهای بدون پسوند «پرو»، باشد. زمانبندی مورد اشاره هم چیزی حدود سال ۲۰۲۸ است.
در این سناریو، پردازندههای آیفونهای آینده قرار است با استفاده از فرایند ساخت جدید اینتل با نام 14A تولید شوند؛ نسل پیشرفتهای از فناوری ساخت تراشه که اینتل امید زیادی به آن بسته تا در رقابت با غولهایی مثل TSMC دوباره به صحنه اول برگردد.
اگر بازه زمانی گزارش را جدی بگیریم، احتمالاً اینتل در حال هدفگذاری برای تولید تراشهای در سطح چیپ A22 است؛ چیپی که میتواند قلب تپنده نسل احتمالی «آیفون ۲۰» و شاید نسخه ارزانتر آن، چیزی شبیه «آیفون ۲۰e» باشد. یعنی صحبت از آیفونی است که حداقل سه سال تا معرفیاش فاصله داریم.
نکته مهم اینجاست که همهچیز فقط درباره «تولید» است، نه طراحی. طبق گزارش فعلی، هیچ نشانهای وجود ندارد که اینتل قرار است نقشی در طراحی معماری چیپهای آیفون داشته باشد. اپل همچنان مغز متفکر پشت طراحی تراشهها خواهد بود و اینتل فقط نقش کارخانه پیشرفتهای را بازی میکند که این طرحها را روی ویفر سیلیکونی پیاده میکند.
به بیان ساده، اینتل قرار است در کنار TSMC – شریک دیرینه اپل – بخش کوچکی از تولید را بر عهده بگیرد و زنجیره تأمین تراشههای آیفون را متنوعتر کند.
اینتل و اپل؛ شراکتی که شکلش عوض شده است
برای بسیاری از علاقهمندان دنیای تکنولوژی، نام اینتل کنار اپل یادآور دوران مکبوکهای مبتنی بر پردازندههای x86 اینتل است؛ دورانی که با مهاجرت اپل به تراشههای اختصاصی سری M پایان یافت. اما شایعات جدید، از بازگشت متفاوت اینتل خبر میدهند.
پیشتر، تحلیلگر مطرح، مینگچی کو، هم گفته بود که اینتل احتمالاً از سال ۲۰۲۷ شروع به تأمین نسخههای ضعیفتر و اقتصادیتر تراشههای سری M برای برخی مکها و حتی مدلهایی از آیپد خواهد کرد. در آن گزارش، صحبت از استفاده اپل از فرایند ساخت پیشرفته 18A اینتل بود؛ نسلی از فناوری ساخت زیر ۲ نانومتر که در خاک آمریکای شمالی در دسترس خواهد بود.
این همکاری اما با مکهای قدیمی اینتلمحور یک تفاوت اساسی دارد: آن مکبوکها از پردازندههای طراحیشده توسط خود اینتل با معماری x86 استفاده میکردند؛ اما تراشههای جدید سری M که قرار است اینتل بسازد، همچنان مبتنی بر معماری ARM و کاملاً طراحیشده توسط تیم سیلیکون اپل هستند.
نتیجه این تغییر معماری را همه دیدهایم: مکبوکهای مبتنی بر تراشههای اپل سیلیکون، هم مصرف انرژی پایینتری دارند و هم در بسیاری از سناریوها عملکرد بهتری ارائه دادهاند. برای همین، خبر خوب برای کاربران این است که اپل قصد ندارد طراحی چیپها را دوباره به اینتل بسپارد؛ بلکه فقط میخواهد از کارخانههای اینتل بهعنوان یک بازوی تولیدی اضافه استفاده کند.
بد نیست یادآوری کنیم که این اولینبار نیست اینتل در آیفون نقشی ایفا میکند. بین آیفون ۷ تا آیفون ۱۱، اینتل تأمینکننده بخشی از مودمهای سلولار آیفون بود. بنابراین همکاری این دو شرکت، هرچند فراز و نشیب زیادی داشته، کاملاً بیسابقه هم نیست.
چرا این شایعه درباره اپل و اینتل منطقی است؟
وقتی به استراتژی چند سال اخیر اپل نگاه کنیم، این شایعه آنقدرها هم عجیب به نظر نمیرسد. اپل سالهاست روی «تنوعبخشی به تأمینکنندهها» کار میکند. وابستگی ۱۰۰ درصدی به یک کارخانه – حتی اگر نامش TSMC باشد – ریسکی است که شرکتهای بزرگ بهخصوص بعد از بحران جهانی کمبود تراشه، تمایل دارند آن را کاهش دهند.
ورود اینتل به زنجیره تأمین اپل، چند مزیت بالقوه دارد: کاهش فشار روی خطوط تولید TSMC، امکان جابهجایی و انعطاف در صورت وقوع اختلال جهانی در تولید، و جلوگیری از تاخیر احتمالی در عرضه محصولات کلیدی مثل آیفون.
از طرف دیگر، خود اینتل هم بهدنبال این است که در نقش یک «کارخانه تولید تراشه برای دیگران» یا همان foundry جدیتر وارد میدان شود. گرفتن قراردادی در سطح اپل – حتی اگر فقط برای آیفونهای غیر پرو باشد – میتواند اعتبار بزرگی برای این استراتژی جدید اینتل باشد.
البته سؤال اصلی هنوز سر جایش است: تراشههای ساختهشده توسط اینتل از نظر عملکرد، مصرف انرژی و پایداری چقدر به نسخههای ساختهشده توسط TSMC نزدیک خواهند بود؟ اپل بهشدت روی تجربه کاربری، عمر باتری و ثبات عملکرد حساس است و کوچکترین افت کیفیت میتواند به اعتبار برندش ضربه بزند.
برای همین، منطقی است فرض کنیم اگر این همکاری واقعاً عملی شود، اپل ابتدا سراغ مدلهای حساسیتکمتر، یعنی آیفونهای غیر پرو، خواهد رفت. در این سناریو، اگر کیفیت تولید اینتل در عمل با استانداردهای TSMC برابری کند، شاید کاربر نهایی هیچ تفاوتی احساس نکند؛ نه در سرعت، نه در گرمشدن گوشی و نه در شارژدهی.
سناریوی ایدهآل چه خواهد بود؟ اپل به زنجیره تأمین پایدارتر و مطمئنتر میرسد، اینتل یکی از بزرگترین مشتریان ممکن را جذب میکند، و کاربران هم همچنان همان تجربه آشنای آیفون را دارند، بدون اینکه بدانند چیپ گوشیشان در کدام کارخانه ساخته شده است.
در نهایت، تا وقتی محصول نهایی وارد بازار نشود، نمیتوان با قطعیت درباره کیفیت تراشههای تولیدشده توسط اینتل برای اپل قضاوت کرد. فعلاً باید منتظر بمانیم و ببینیم آیا این شایعات به قراردادهای واقعی و در نهایت به آیفونهای واقعی تبدیل میشوند یا نه.
