وقتی نام Rajputana Customs به میان میآید، معمولاً باید منتظر یک موتور خاص باشید؛ از آن مدلهایی که هم چشم را میگیرند و هم نگاه فنی را راضی میکنند. اینبار تیم راجپوتانا در جیپور هند، زیر نظر «ویجی سینگ»، سراغ یک دوکاتی Monster S2R 800 مدل 2007 رفته و نتیجه را با لقب «Veloce» بیرون آورده: یک کافهریسر خشن و خوشتناسب که بیشتر شبیه یک قطعه سفارشی کلکسیونی است تا یک پروژه معمولی.
نکته جالب اینجاست که پایه کار از همان ابتدا هم موتورسیکلت بدی نبود. S2R 800 بهصورت کارخانهای ترمزها و سیستم تعلیق قابلاحترامی دارد، برای همین تیم سازنده تصمیم گرفت بهجای دست بردن بیدلیل در بخشهای فنی، انرژی را روی طراحی، تناسبات و جزئیات بدنه متمرکز کند؛ جایی که «ولوچه» واقعاً شخصیت تازهاش را پیدا میکند.
وقتی تناسبات مهمتر از هر چیزی میشود
سفارشدهنده این پروژه «لوئیس گومیندس» بود و طبق روایت سازندگان، فقط یک خواسته ساده داشت: یک کافهریسر تهاجمی که سریع باشد و در خیابان سرها را برگرداند. همین جمله کوتاه، مسیر طراحی را مشخص کرد. تیم راجپوتانا از همان ابتدا میخواست به فرم باریک و کشیده برسد؛ بنابراین اولین چیزی که باید کنار میرفت، بدنه فابریک و مهمتر از همه باک نسبتاً حجیم و گرد Monster بود؛ باکی که برای چنین استایل تیز و مینیمالی جایی نداشت.
بهجای آن، یک باک سفارشیِ بلند، کمارتفاع و باریک نصب شد که بهتنهایی حالوهوای موتور را از «استریت» به «کافهریسر» تغییر میدهد. روی باک هم یک درپوش سوخت آلومینیومی از نوع بیلت (Billet) بهشکل فِلَشمانت کار شده تا همهچیز تمیز و یکدست به نظر برسد. حتی شاسی ترِلیس دوکاتی هم بینصیب نمانده و برای جاگیری دقیق بدنه جدید، بهشکل گسترده بازنگری شده است.
در بخش عقب، یک زین کوچک دستساز با روکش چرم مشکی قرار گرفته؛ درست همانقدر جمعوجور که خطوط کلی موتور را حفظ کند، بدون اینکه راحتی را قربانی نمایش کند. پشت آن، یک دمِ جعبهای و ساده با نورپردازی LED دیده میشود. این ترکیب باعث شده خط استخوانی بدنه از جلو تا عقب تقریباً کاملاً تراز و صاف باشد؛ چیزی که در طراحی کافهریسرها نقش کلیدی دارد.
پایین موتور هم با یک «بِلیپَن» یا کاور زیرین دستساز پوشانده شده؛ جزئیاتی که شاید در نگاه اول دیده نشود، اما دقیقاً همان چیزی است که یک پروژه سفارشی سطح بالا را از کارهای معمولی جدا میکند.
جلوپنجره؟ نه، یک چهره مسابقهای واقعی
جلو موتور، همان جایی است که «ولوچه» بیشترین نمایش را اجرا میکند. یک فیرینگ کافهای خوشفرم روی جلوی موتور نشسته و بهجای شیشه بادگیر رایج، یک قطعه مشبک ظریف قرار گرفته؛ انگار سازنده عمداً خواسته ظاهر کلاسیک-مسابقهای را با زبان طراحی مدرن ترکیب کند.
برای نور جلو هم ترکیب جالبی انتخاب شده است: دو پروژکتور LED در کنار یک چراغ مهشکن بزرگتر با لنز زردرنگ. این چیدمان نهتنها به چهره موتور حالت تهاجمی میدهد، بلکه در عمل هم میتواند نورپردازی متفاوت و کاربردیتری ایجاد کند. همه این قطعات با پایهها و اتصالات سفارشی نصب شدهاند و در کابین، یک جفت فرمان کلیپآن (Clip-on) قرار دارد تا حس رانندگی اسپرتتر و نزدیکتر به پیست منتقل شود.
برای تکمیل ارگونومی، رکابهای عقب CNC هم اضافه شدهاند؛ همان قطعهای که معمولاً در پروژههای جدی برای بهبود جای پا و کنترل بهتر در پیچها سراغش میروند.
در بخش چرخها، رینگهای Marchesini حفظ شدهاند اما تایرها داستان متفاوتی دارند: Pirelli Diablo Superbike Slicks. تایر اسلیک روی خیابان انتخاب متداولی نیست و بیشتر به درد پیست میخورد؛ یا برای عکاسی نصب شده و بعداً با لاستیک خیابانی جایگزین میشود، یا مالک واقعاً قصد دارد این Monster کافهریسر را بیشتر در پیست بتازاند تا در ترافیک شهری.
در نهایت، پروژه با یک اگزوز جدید و یک ترکیب رنگی تمیز و هماهنگ جمعبندی شده؛ رنگآمیزیای که بدون شلوغکاری، اجازه میدهد فرمها و جزئیات دستساز خودشان حرف بزنند. «Ducati S2R 800 Veloce» یادآوری میکند که گاهی برای ساخت یک موتورسیکلت خیرهکننده، لازم نیست همهچیز را از نو مهندسی کنید؛ کافی است تناسبات را درست ببینید، جزئیات را جدی بگیرید و جسارت حذف کردن قطعات اضافی را داشته باشید.
