تا حالا وسط برنامهریزی سفر گیر کردهاید و آخرش هم به یک جمله کلی رسیدهاید مثل «یه جای خوب نزدیک مرکز شهر معرفی کن»؟ مشکل دقیقاً همینجاست: ما آدمها مبهم حرف میزنیم، و موتورهای جستوجو هم معمولاً با همان ابهام دستوپنجه نرم میکنند. حالا نشانههای تازهای پیدا شده که میگوید جمینی (Gemini) شاید بهزودی یک میانبر جذاب برای این دردسر داشته باشد؛ چیزی شبیه «پیوست کردن یک تکه از نقشه» به پرسش شما.
طبق بررسی کدهای نسخه 17.4.66 اپلیکیشن گوگل، در بخش بازطراحیشده پیوستها (Attachment) گزینهای با عنوان Map دیده شده؛ گزینهای که از همان جنس دکمههای پیوست تصویر و فایل به نظر میرسد، اما این بار با یک فرق بزرگ: بهجای فرستادن عکس یا PDF، ظاهراً میتوانید یک «ناحیه از نقشه» را انتخاب کنید و به پرامپت جمینی بچسبانید.
این تغییر کوچک، روی کاغذ ساده است؛ در عمل اما میتواند رفتار جمینی را عوض کند. امروز اگر بخواهید جمینی برای یک محدوده خاص جستوجو کند، باید اسمش را دقیق بگویید: «کافههای نیویورک» یا «رستورانهای نزدیک میدان نقشجهان». ولی زندگی همیشه با اسمها جلو نمیرود. خیلی وقتها شما دقیقاً اسم محله را نمیدانید، یا میخواهید مرزهای جستوجو را خودتان تعیین کنید: این چند خیابان، همین اطراف هتل، یا آن سمت رودخانه. پیوست «map area» دقیقاً برای همین لحظههاست؛ جایی که بهجای توضیح طولانی و گاهی ناقص، با یک انتخاب بصری میگویید: «اینجا را ببین.»
در رشتههای متنی پیدا شده کنار این دکمه، عبارت «Explore this area» هم دیده میشود؛ عبارتی که از جنس یک دستور صریح نیست، بیشتر بوی «حالت کشف» میدهد. یعنی شاید جمینی بتواند با یک لمس، از سرویس نقشه (احتمالاً گوگل مپس) شروع کند به بیرون کشیدن جاهای دیدنی، کافهها، موزهها، مسیرهای پیشنهادی، یا حتی چیزهایی که معمولاً گردشگرها از دست میدهند. بعد هم نوبت به بخش جذاب ماجرا میرسد: همان گفتوگوی طبیعی جمینی. شما میپرسید «جایی برای صبحانه که شلوغ نباشه چی؟» یا «مسیر پیادهروی امن و خوشمنظره کدومه؟» و مدل، بهجای اینکه بین چند تفسیر سرگردان شود، دقیقاً میداند درباره کدام محدوده حرف میزنید.
یک مزیت دیگر هم هست که کمتر به چشم میآید: کنترل. وقتی جستوجو با اسم شهر یا محله انجام میشود، نتیجهها ممکن است ناخواسته گسترده یا حتی نامربوط شوند. اما وقتی خودتان قاب نقشه را تعیین کنید، «مرزهای سؤال» روشنتر میشود. این یعنی پاسخها میتوانند دقیقتر، محلیتر و کاربردیتر باشند؛ درست همان چیزی که از یک دستیار هوش مصنوعی در سفر انتظار داریم، نه یک موتور پیشنهاددهنده که همهچیز را قاطی میکند.
البته فعلاً باید کمی ترمز کرد. نه رابط کاربری بازطراحیشده جمینی و نه دکمه پیوست نقشه برای کاربران فعال نشدهاند و همهچیز در حد سرنخهای داخل کد است. اما همین سرنخها کافی است تا یک تصویر روشن شکل بگیرد: گوگل میخواهد جمینی را از یک چتبات همهفنحریف، به یک ابزار «زمینهمند» تبدیل کند؛ مدلی که نه فقط متن، بلکه موقعیت را هم میفهمد.
اگر این قابلیت نهایی شود، رقابت دستیارهای هوش مصنوعی در سفر یکباره جدیتر میشود؛ چون از این به بعد، سؤال اصلی دیگر «کجا برویم؟» نیست، «دقیقاً کجای نقشه را میخواهی کشف کنی؟»
