یک خبر ساده؟ شاید نه. وقتی بازیگران تأمین مالی جمعی تصمیم بگیرند کنار هم بنشینند، چیزی فراتر از یک نشست صنفی شکل میگیرد؛ ساختاری که به زیستبوم نوپای این عرصه هویت و چارچوب میدهد. انجمن صنفی تأمین مالی جمعی ایران با همین نگاه شکل گرفت تا فاصله میان پلتفرمها، سرمایهگذاران خرد و نهادهای ناظر را تا حد امکان کوتاه کند.
امروز که بیش از هفتاد پلتفرم تحت نظارت فرابورس فعالیت میکنند، نقش این حوزه در بازار سرمایه پررنگتر شده است. تأمین مالی جمعی میتواند نقدینگی خرد را به پروژههای مولد هدایت کند؛ سرمایهای که پیش از این در بهترین حالت، میان ابزارهای کماثر پخش میشد یا به سیستم بانکی سنتی بازمیگشت. اما حالا با پلتفرمهایی که قواعدی سازمانیافته را دنبال میکنند، مسیر دسترسی کسبوکارهای کوچک و متوسط به سرمایه کوتاهتر و شفافتر شده است.
سیاوش میرحسینی، مدیر سکوی همآفرین، این انجمن را نهادی واسط توصیف کرده که مأموریتش استانداردسازی فعالیتها، حل مسائل صنفی و تسهیل تعامل میان سکوها و نهادهای ناظر است. وظایفی که اگر جدی دنبال شوند، به ارتقاء اعتماد عمومی و شکلگیری قواعد حرفهای در بازار کمک میکنند. این امر برای جذب سرمایهگذاران جدید حیاتی است؛ کسانی که به دنبال بازدهی منطقی و شفافیت در فرآیندها هستند.
پرسش واضح است: این انجمن چه تفاوتی ایجاد میکند؟ پاسخ را باید در ترکیب سه عنصر جست: چارچوبهای استاندارد، هماهنگی میان بازیگران و تعامل مؤثر با رگولاتورها. وقتی این سه ضلع کنار هم قرار گیرد، پلتفرمها قادر میشوند محصولاتی قابل اتکا عرضه کنند و سرمایهگذاران نیز با اطلاعات بهتر تصمیم بگیرند.
تأسیس چنین نهادی در زمانی که توجه به تولید و رشد کسبوکارهای خرد و متوسط در اولویت قرار دارد، میتواند به نهادینهسازی فرهنگ سرمایهگذاری جمعی کمک کند و بازیگران جدید را به پای میز جذب نماید. شاید این آغاز، فصل تازهای باشد برای رونق پروژههای مولد در اقتصاد ایران — فصلی که انتظارش را میکشیم.
