هواوی انگار تصمیم گرفته با همان ابزارهایی که در اختیار دارد، بازی را عوض کند. نه با شعارهای بزرگ و «انقلابی»، بلکه با یک حرکت حسابشده در ردهی میانرده؛ تراشهای که هنوز معرفی نشده اما اسمش این روزها زیاد شنیده میشود: Kirin 8030.
طبق اطلاعات لو رفتهای که رسانههایی مثل Huawei Central به آن اشاره کردهاند، توسعهی این چیپست تقریباً به خط پایان رسیده و احتمال دارد همزمان با خانوادهی nova 16 سر از گوشیهای جدید دربیاورد. اگر این اتفاق بیفتد، کیرین ۸۰۳۰ جانشین مستقیم Kirin 8020 خواهد شد؛ همان تراشهای که در nova 15 و همچنین nova 14 Pro و nova 14 Ultra به کار رفت.
جذابیت ماجرا کجاست؟ اینکه هواوی، با وجود محدودیتهای سنگین، همچنان روی مسیر تراشهسازی پافشاری میکند؛ مسیری که از سال ۲۰۱۹ و قرار گرفتن SMIC و هواوی در فهرست محدودیتهای آمریکا، ناهموارتر هم شده است. نتیجه روشن است: دسترسی محدود به زنجیره تأمین و فناوریهای روز. اما این محدودیتها همیشه به معنای توقف نیست.
میگویند Kirin 8030 روی فناوری N+2 شرکت SMIC ساخته میشود؛ فرآیندی که عملاً به ۷ نانومتری FinFET نزدیک است و قبلاً هم در Kirin 9000s (میت ۶۰ پرو) دیده بودیم. ۷ نانومتر در سال ۲۰۲۶؟ بله، روی کاغذ قدیمی است. ولی همه چیز فقط «عدد نانومتر» نیست؛ مخصوصاً وقتی بحث بهینهسازی و بالا بردن فرکانس مطرح باشد.
نقطهی تمرکز این تراشه ظاهراً افزایش سرعت کلاک CPU است. گزارشها از این میگویند که کیرین ۸۰۳۰ قرار است از هستههای اختصاصی Taishan استفاده کند و نسبت به نسل قبل، با فرکانسهای بالاتری وارد میدان شود. برای مقایسه، Kirin 8020 در بهترین حالت هستهی بسیار بزرگ را تا ۲.۲۸ گیگاهرتز میبرد و هستههای میانی و کوچک بهترتیب روی ۲.۰۵ و ۱.۳ گیگاهرتز کار میکردند. حالا اگر هواوی در ۸۰۳۰ واقعاً توانسته باشد سقف کلاک را بالا بکشد، یعنی روی همان فناوری ساخت، «فشار هوشمندانه» آورده است.
با این حال، هیچکس نباید انتظار داشته باشد کیرین ۸۰۳۰ با پرچمدارهای جدید اندرویدی شاخ به شاخ شود. حتی در همین اطلاعات غیررسمی هم تأکید شده که عملکرد تکهستهای آن احتمالاً حوالی Snapdragon 888 خواهد بود؛ تراشهای که بیش از پنج سال از معرفیاش میگذرد. البته گفته میشود در عملکرد چندهستهای میتواند بهتر از همان چیپ کوالکام ظاهر شود. این یعنی برای کاربری روزمره، چندوظیفگی و بعضی سناریوهای پردازشی، شاید تجربهی روانتری رقم بخورد؛ اما فاصله با نسلهای جدید همچنان باقی میماند.
داستان گرافیک هم دو تکه است و کمی گیجکننده. از یک طرف صحبت از استفاده از GPU سری Maleoon مطرح شده؛ مدلی که طبق همین شایعات ممکن است در برخی بازیها به ۱۰۰ تا ۱۲۰ فریم بر ثانیه برسد، هرچند مشخص نکردهاند دقیقاً در چه عناوینی و با چه تنظیماتی. از طرف دیگر، نام «Leonardo da Vinci GPU» هم وسط آمده و حتی ادعا شده سطح عملکردش به Snapdragon 8 Gen 2 (پرچمدار ۲۰۲۲) نزدیک است. تا وقتی جزئیات رسمی و بنچمارکهای واقعی منتشر نشود، این بخش را باید با احتیاط خواند؛ چون یک عدد فریم یا یک تشبیه به چیپ معروف، همیشه همهی حقیقت را نمیگوید.
اما اگر یک ویژگی باشد که هواوی معمولاً در آن جدی ظاهر میشود، ارتباطات است. در همین گزارشها اشاره شده که کیرین ۸۰۳۰ ممکن است به مودم 5G هواوی با نام Barong مجهز شود و هم sub-6GHz و هم mmWave را پوشش دهد. برای بازاری که 5G در آن جدی دنبال میشود، پشتیبانی از mmWave میتواند نکتهی مهمی باشد؛ هرچند در عمل، ارزش آن به کشور و اپراتور و پوشش شبکه برمیگردد.
کل این پروژه یک پیام واضح دارد: هواوی قرار نیست به این زودیها «سلطان بازار جهانی گوشی» شود، اما همین تلاش برای ساخت تراشه در شرایط محدود، یکی از جذابترین روایتهای دنیای فناوری است. سؤال اصلی هم شاید همین باشد؛ این مسیرِ پیشرفت با ابزارهای قدیمیتر، تا کجا میتواند ادامه پیدا کند و چه زمانی نتیجهاش را در تجربهی واقعی کاربران خواهیم دید؟
