وقتی پای یک رویداد جهانی مثل المپیک وسط باشد، هکرها هم دنبال مدال خودشاناند؛ مدالی از جنس اختلال و بیاعتمادی. این بار نام «میلان-کورتینا ۲۰۲۶» در کنار یک ادعای جدی امنیتی آمده: دولت ایتالیا میگوید موجی از حملات سایبری با منشأ «روسی» را قبل از آنکه به هدف بخورد، خنثی کرده است.
آنتونیو تایانی، وزیر خارجه ایتالیا، از حملاتی گفت که به زیرساختها و مجموعههایی مرتبط با المپیک زمستانی ۲۰۲۶ ضربه زدهاند؛ از جمله هتلهایی در کورتینا دامپتزو، همان مقصد محبوب آلپ که قرار است در ایام بازیها میزبان ورزشکاران و تیمها باشد. نقطه حساس همینجاست: هتل فقط محل اقامت نیست؛ شبکه وایفای، سامانه رزرو، پرداختها و اطلاعات هویتی مهمانها هم آنجا زندگی میکنند.
طبق اظهارات تایانی، دامنه عملیات گسترده بوده و نزدیک به ۱۲۰ هدف را در بر گرفته است؛ اهدافی که فقط به خاک ایتالیا محدود نمیشدند. در گزارشها از اصابت یا تلاش برای اصابت به دفاتر مرتبط با وزارت خارجه در واشنگتن صحبت شده و همچنین کنسولگریهایی در سیدنی، تورنتو و پاریس هم در فهرست اهداف آمدهاند. با این حال مقامهای ایتالیایی تأکید کردهاند که این موج، «اختلال قابلتوجهی» ایجاد نکرده و دستکم در سطح خدمات عمومی و عملیات روزمره، ضربهای تعیینکننده ثبت نشده است.
مسئولیت این حملات را گروه هکری طرفدار روسیه با نام NoName057(16) بر عهده گرفته؛ گروهی که در سالهای اخیر بیشتر با حملات DDoS شناخته میشود. این همان نوع حملهای است که با سیل ترافیک جعلی سرور را از نفس میاندازد؛ نه لزوماً با نفوذ و سرقت داده، بلکه با قفلکردن دسترسی کاربران واقعی. آنها در تلگرام ادعا کردهاند این کمپین پاسخی است به حمایت ایتالیا از اوکراین و سیاستهای «طرفدار کییف» رم.
سایه جنگ اوکراین هنوز از ورزش هم کنار نرفته است. روسیه بعد از حمله به اوکراین، از حضور رسمی در المپیکهای تابستانی و زمستانی محروم شده؛ هرچند برخی ورزشکاران روستبار با شرایطی خاص اجازه یافتهاند بهعنوان نماینده «بیطرف» و بدون پرچم و نماد ملی رقابت کنند. همین گرههای سیاسی، المپیک را به یک ویترین حساس تبدیل میکند؛ جایی که هر اختلال دیجیتالی میتواند پیام رسانهای خودش را داشته باشد.
اما داستان فقط به المپیک ختم نشد. دانشگاه «لا ساپینزا» رم، یکی از بزرگترین دانشگاههای اروپا با حدود ۱۲۰ هزار دانشجو، از یک حادثه بزرگ امنیت سایبری خبر داده؛ رخدادی که به نظر میرسد جدا از موج مرتبط با المپیک بوده اما در برخی روایتها، آن هم به هکرهای مرتبط با روسیه نسبت داده شده است.
لا ساپینزا برای کنترل بحران، وبسایت و بخشی از سامانههای کامپیوتری مرتبط را موقتاً از دسترس خارج کرد و حالا میگوید روند بازیابی دسترسی از طریق نسخههای پشتیبان سالم در جریان است. دانشگاه در پستها و استوریهای اینستاگرام توضیح داده که این خاموشی، اقدامی احتیاطی در برابر چیزی شبیه حمله باجافزاری بوده؛ همان سناریوی آشنا که در آن مهاجم تلاش میکند سیستمها را رمزگذاری کند و در ازای بازگرداندن دسترسی، پول مطالبه کند.
در اطلاعیه رسمی آمده که برای حفظ یکپارچگی و امنیت دادهها، دستور «خاموشی فوری» شبکه صادر شده است. همزمان یک تحقیق داخلی آغاز شده و برخی کانالهای ارتباطی، مثل ایمیل و ایستگاههای کاری، «بهصورت محدود» در دسترساند. برای اینکه زندگی دانشجویی و اداری کاملاً متوقف نشود، دانشگاه از ایجاد «ایستگاههای اطلاعرسانی موقت» خبر داده؛ جاهایی برای پاسخگویی به دانشجویان در شرایطی که دسترسی به سامانههای دیجیتال و پایگاههای داده فعلاً کامل نیست.
دو حادثه در یک قاب، پیام روشن دارد: حمله سایبری دیگر فقط مسئله شرکتهای فناوری یا بانکها نیست. از دانشگاهی با دهها هزار دانشجو تا زیرساختهای گردشگری یک شهر میزبان المپیک، همه میتوانند به یک هدف نمادین تبدیل شوند. سؤال این است: وقتی رویدادهای بزرگ نزدیکتر میشوند، آیا سازمانها واقعاً آنقدر سریعتر از مهاجمان یاد میگیرند که بازی را به نفع خودشان برگردانند؟
