اینکه یک ستاره سرگرمی ناگهان سر از «مدیریت پول» دربیاورد، همانقدر هیجانانگیز است که نگرانکننده. جیمی دونالدسون، همان MrBeast که نامش با ویدئوهای میلیاردی و خیریههای پر سروصدا گره خورده، حالا با Beast Industries یک اپلیکیشن مالی مخصوص جوانها را خریده است: Step. و سؤال سادهای که مثل میخ توی ذهن میماند این است: چرا یک برند سرگرمی باید وسط تصمیمهای مالی میلیونها نوجوان و جوان قرار بگیرد؟
Beast Industries این خرید را تأیید کرده و عملاً یک محصول «پولیِ تحت نظارت» را به فهرست کسبوکارهایش اضافه کرده؛ فهرستی که قبلاً هم فقط به محتوا محدود نبود و از خوراکی (Feastables) تا پروژههای خیریه (Beast Philanthropy) و حتی فرمتهای مسابقهای مثل Beast Games را در خودش جا داده بود. اما فینتک جنس دیگری دارد. اینجا پای اعتماد، مقررات، دادههای حساس و عادتهای مالی واقعی وسط است.
این معامله بعد از یک دوره جذب سرمایه برای Beast Industries رخ داده؛ دورهای که در آن، از جمله سرمایهگذاری ۲۰۰ میلیون دلاری Bitmine Immersion Technologies هم مطرح شد؛ شرکتی که بهواسطه داراییهای اتریوم و ارتباطش با بازار رمزارزها، نامش را نزدیک به اکوسیستم کریپتو نگه میدارد. همین اتصالها کافی است تا بخشی از مخاطبان بپرسند: مسیر تازه MrBeast به سمت پول و سرمایه، دقیقاً از کجا میگذرد؟
Step چه میکند که اینهمه حساسیت ایجاد شده؟ این اپ در سال ۲۰۱۸ توسط CJ MacDonald و Alexey Kalinichenko، دو چهره باسابقه فینتک، ساخته شد و از ابتدا روی سواد مالی برای کاربران کمسنتر تمرکز داشت. Step خودش بانکِ دارای مجوز نیست؛ برای خدمات بانکی قانونمند، به همکاری با Evolve Bank & Trust تکیه میکند؛ همکاریای که از ۲۰۲۲ شکل گرفته است. یعنی محصول بهطور مستقیم زیر چتر رگولاتوری بانکی تعریف میشود، اما مالکیت برند و تجربه کاربری حالا به Beast Industries گره میخورد.
در عمل، Step با یک کارت ویزا و ابزارهایی برای پسانداز، خرجکردن، انتقال پول و حتی سطحی از سرمایهگذاری ساده، تلاش میکند «عادتهای مالی» را زودتر از همیشه در کاربر بسازد؛ آن هم بدون کارمزد ماهانه. این دقیقاً همان چیزی است که برای نسل موبایلمحور جذاب است: سریع، سبک، بیدردسر. و البته با پشتوانه سرمایهگذاران سرشناسی مثل Stripe و چند شرکت بزرگ سرمایهگذاری خطرپذیر، Step از قبل هم در محافل فینتک اعتبار قابلتوجهی داشت؛ مستقل از اینکه امروز چه کسی مالک آن است.
Beast Industries میگوید Step بیش از هفت میلیون کاربر دارد و یک تیم داخلی فینتک هم همراه این محصول وارد مجموعه میشود؛ تیمی که بهزعم شرکت، با «دامنه دیجیتال» و «جاهطلبیهای خیریه» این برند همراستا است. از منظر توزیع، مشکلی وجود ندارد: MrBeast طبق گزارشها تا اوایل ۲۰۲۶ بیش از ۴۵۰ میلیون مشترک در پلتفرمهایش دارد و هر ماه میلیاردها بازدید میگیرد. اگر قرار باشد یک اپ مالی رشد انفجاری را تجربه کند، چنین موتور رسانهای میتواند مثل توربو عمل کند.
اما همینجا نقطه حساسیت شکل میگیرد. رشد سریع برای یک اپ سرگرمی شاید فقط یک خبر خوش باشد، ولی در حوزه مالی، «اسکیل کردن» بدون پاسخگویی دقیق میتواند تبدیل به بحران اعتماد شود. نوجوانی که با یک ویدئو سرگرمکننده جذب میشود، آیا همانقدر آماده است تا درباره اعتبار، بدهی، ساختن سابقه اعتباری و ریسک سرمایهگذاری تصمیم بگیرد؟ و اگر روزی چیزی غلط پیش برود، مخاطب باید به چه کسی پاسخگو باشد: بانک همکار، تیم اپ یا چهرهای که بهعنوان الگوی محبوب جوانها شناخته میشود؟
خود MrBeast در پیامی به طرفدارانش دلیل خرید را اینطور توضیح داده: کسی در نوجوانی به او درباره سرمایهگذاری، ساختن اعتبار یا مدیریت پول چیزی یاد نداده و حالا میخواهد «پایه مالی»ای را به میلیونها جوان بدهد که خودش نداشته است. حرف، انسانی و قابل لمس است. مشکل اینجاست که نیت خوب همیشه جای خالی چارچوب اخلاقی و شفافیت عملیاتی را پر نمیکند.
Jeff Housenbold، مدیرعامل Beast Industries، هم گفته این خرید کمک میکند «مخاطبان را همانجایی که هستند» پیدا کنند و راهحلهای فناورانهای بدهند که آینده مالیشان را بهتر کند. جمله خوشریتمی است؛ درست شبیه بیانیههای رسمی شرکتها. اما در دنیای خدمات مالی، مردم کمتر به شعار دل میبندند و بیشتر به جزئیات: مدل درآمدی چیست؟ دادههای کاربران چگونه ذخیره و استفاده میشود؟ محتوای آموزشی و «تشویق به سرمایهگذاری» چه مرزی با تبلیغ دارد؟ و مهمتر از همه، وقتی یک برندِ مبتنی بر خالق محتوا وارد پول میشود، تضاد منافع چگونه مدیریت خواهد شد؟
فعلاً عدد و رقم خرید اعلام نشده و هیچ جدول زمانی روشنی هم درباره تغییرات اجرایی Step بعد از این تصاحب منتشر نشده است. همین ابهامهاست که گمانهزنی را داغ میکند: آیا Step فقط یک محصول جانبی در امپراتوری MrBeast است، یا آغاز یک چرخش جدی به سمت فینتک و پولسازی از رفتار مالی نسل جوان؟
برای حالا، یک چیز قطعی است: وقتی سرگرمی، خیریه و نفوذ شبکههای اجتماعی با «پول» همخانه میشوند، دیگر صرفاً با یک خبر خرید و فروش طرف نیستیم؛ با آزمایشی بزرگ روی اعتماد عمومی روبهرو هستیم. اگر شما جای کاربر ۱۷ ساله Step بودید، کارت بانکیتان را با نام یک یوتیوبر گره میزدید؟
