یکجورهایی دیگر نمیشود از هوش مصنوعی فرار کرد؛ مخصوصاً وقتی پای سامسونگ وسط است. شرکتی که تا همین دیروز «AI» را به همهچیز از گوشی و یخچال گرفته تا جاروبرقی سنجاق میکرد، حالا همان برچسب را برداشته و روی ویدئوهای شبکههای اجتماعیاش هم چسبانده؛ آنهم نه فقط بهعنوان شعار، بلکه در خودِ ساخت و تدوین محتوا.
در چند هفته اخیر، ویدئوهایی که در یوتیوب، اینستاگرام و تیکتاکِ سامسونگ منتشر شدهاند، نشانههای واضحی از استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی مولد دارند. مهمترینشان هم تیزر تازهای است که برای سری آینده Galaxy S26 منتشر شده؛ ویدئویی که قرار است قابلیت فیلمبرداری در نور کم را به رخ بکشد، اما خودش ناخواسته بحثهای دیگری را روشن کرده است.
تیزر با عنوان «Brighten your after hours» دو نفر را نشان میدهد که شبانه اسکیتسواری میکنند؛ همان فضایی که معمولاً برندها دوست دارند برای نمایش قدرت سنسور و پردازش تصویر روی آن مانور بدهند. اما هرچه جلوتر میرود، جزئیاتی توی چشم میزند که با «ویدئوی واقعی» جور درنمیآید. کیسههای خریدِ پر از سبزیجات انگار وزن ندارند یا وزنشان عجیب توزیع شده؛ سنگفرشهای خیابان هم گاهی بهطرزی نامحسوس جابهجا میشوند، مثل صحنهای که از دل یک مدل مولد بیرون آمده و هنوز کامل «قانعکننده» نشده است.
سامسونگ البته در انتهای ویدئو با نوشتهای ریز اشاره میکند که این کلیپ «با کمک ابزارهای AI» تولید شده. همان جمله کوتاه، هم یک سپر قانونی است و هم اعترافی که خودش سؤال میسازد: اگر هدف نمایش توانایی دوربین است، دقیقاً داریم توانایی کدام را میبینیم؟ دوربین گوشی یا توانایی مدلهای تولید تصویر؟
موضوع وقتی داغتر میشود که همین خط تبلیغاتی در چند ویدیوی دیگر هم تکرار شده: «Can your phone do that?» یعنی «گوشی تو هم میتواند همچین کاری بکند؟» سؤال خوب است، تحریککننده هم هست؛ اما پاسخ بدون شفافیت، بیشتر شبیه بازی با ذهن مخاطب است. ویدئوها مشخص نمیکنند صحنهها با خودِ گوشیهای سامسونگ ضبط شدهاند، یا خروجی ابزارهای هوش مصنوعی بودهاند، یا ترکیبی از هر دو.
این اولینبار هم نیست که سامسونگ به خاطر نحوه نمایش توانایی دوربین در مواد تبلیغاتی زیر ذرهبین میرود. سابقهی بحثبرانگیز «بازنمایی» در مارکتینگ دوربینهای موبایل—چه در سامسونگ و چه در کل صنعت—قبلاً هم واکنشهای تندی بهدنبال داشته و حالا با ورود جدیتر AI، مرز واقعیت و بازسازی دیجیتال کمرنگتر از همیشه شده است.
در کنار این تیزر، محتواهای دیگری هم در کانالهای اجتماعی سامسونگ دیده میشود که کیفیتشان بهوضوح «مولد» است: کارتونهایی نسبتاً کمجان با حالوهوای مشکوک به سبک دیزنی برای تبلیغ لوازم خانگی هوشمند، ادیتهای گربه، و حتی آدمبرفیهایی که با طعنه و شوخی درگیر این هستند که چه چیزی واقعی است و چه چیزی نه. تناقض بامزهای است؛ محتواهایی که خودشان مصنوعیاند، درباره تشخیص واقعی بودن حرف میزنند.
بیشتر این کلیپها نوعی افشاگری ریز درباره استفاده از AI دارند، اما نکته اینجاست: پلتفرمها همیشه برچسبهای مخصوص خودشان را اضافه نکردهاند. بهطور مشخص، یوتیوب و اینستاگرام روی ویدیوی «Brighten your after hours» برچسب داخلیِ AI نگذاشتهاند؛ در حالیکه گوگل، متا و خود سامسونگ از استاندارد C2PA حمایت کردهاند؛ استانداردی که قرار است به سیستمهای برچسبگذاری اصالت و محتوا کمک کند تا مخاطب بداند با چه نوع محتوایی طرف است.
وقتی برندها به سمت تولید محتوا با AI میروند، مسئله فقط «نوآوری» نیست؛ اعتماد هم هست. مخاطب امروز از تبلیغ فرار نمیکند—تبلیغ را میفهمد—اما از ابهام بدش میآید. آیا وقتش نرسیده سامسونگ دقیقتر بگوید کجا دوربین حرف اول را میزند و کجا موتورهای مولد؟
