اگر فکر میکردید «قاتل آیفون» باید حتماً یک گوشی تازه باشد، ظاهراً مسیر اوپنایآی چیز دیگری است؛ مسیری که با نام جانی آیو، طراح افسانهای اپل، گره خورده و سام آلتمن هم با اعتمادبهنفس از محصولی حرف میزند که قرار است از خودِ گوشیهای هوشمند عبور کند. حالا یک گزارش تازه، بالاخره چند تکه از این پازل را کنار هم گذاشته: اوپنایآی نه روی یک محصول، بلکه روی سه گجت کار میکند.
طبق جزئیات منتشرشده، شناختهشدهترین پروژه فعلی یک اسپیکر هوشمند مجهز به دوربین و میکروفون است؛ چیزی بین دستیار خانه هوشمند و یک همراه همیشهحاضر. قیمت احتمالیاش هم در بازه ۲۰۰ تا ۳۰۰ دلار مطرح شده؛ عددی که آن را دقیقاً در محدوده «خرید وسوسهبرانگیز» قرار میدهد، نه یک اسباببازی ارزان و نه یک کالای لوکس دستنیافتنی. با این حال، قرار نیست خیلی زود ببینیمش؛ زمان عرضه را حداقل اوایل سال آینده پیشبینی کردهاند.
جالب اینجاست که این اسپیکر قبلاً «قابلحمل» توصیف شده بود، اما همزمان میتواند نقش یک دستگاه خانه هوشمند یا هاب مرکزی را هم بازی کند. نقطه اتکایش هم همان وعدههای آشناست: پیشنهادهای پیشدستانه، درک موقعیت و پاسخگویی به پرسشها. سؤال کلیدی اینجاست: آیا اوپنایآی میتواند این ایدههای تکراری را به تجربهای واقعاً متفاوت تبدیل کند، یا فقط همان امکانات را در یک جعبه شیکتر بستهبندی میکند؟
در کنار اسپیکر، صحبت از یک چراغ هوشمند هم به میان آمده؛ پروژهای که فعلاً جزئیاتش کم است و همین، آن را مرموزتر میکند. چراغهای هوشمند معمولاً یا به روشنایی و سناریوهای نورپردازی ختم میشوند یا به نقش «مرکز کنترل» در خانه. اگر اوپنایآی بخواهد از سطح کنترل نور فراتر برود، باید به سؤال مهمی جواب بدهد: هوش مصنوعی در قالب یک چراغ، دقیقاً چه کاری میکند که گوشی یا بلندگوی شما نمیتواند؟
اما شاید جذابترین تکه ماجرا، عینک هوشمند باشد؛ جایی که اوپنایآی عملاً وارد میدان شلوغی میشود که متا، اپل، گوگل و سامسونگ هم هر کدام به شکلی آن را زیر نظر دارند. اگر آینده بعد از گوشی واقعاً روی دوش عینکهای واقعیت افزوده یا عینکهای هوشمند باشد، طبیعی است اوپنایآی نخواهد تماشاگر بماند. از طرف دیگر، عینک یک مزیت واضح دارد: مشکل «بیصفحه بودن» اسپیکر و چراغ را هم میتواند دور بزند. وقتی اطلاعات روبهروی چشم شما ظاهر میشود، دیگر نمایشگر گوشی تنها گزینه نیست.
با این حال، انتظار برای این دو محصول کم نیست. در همان گزارش اشاره شده که اسپیکر و عینک احتمالاً زودتر از ۲۰۲۸ به بازار نمیرسند؛ یعنی فعلاً با یک مسیر طولانی توسعه، آزمایش، و احتمالاً چند بار تغییر جهت روبهرو هستیم.
و اینجاست که تردیدها پررنگ میشود. بازار این روزها از دستگاهها و سرویسهای «هوش مصنوعیمحور» پر شده که تقریباً یک لیست تکراری را وعده میدهند: پیشنهادهای هوشمند، آگاهی از محیط، پاسخگویی سریع. اما واقعیت روزمره خیلی وقتها سادهتر است؛ بیشتر ما اگر چیزی را ندانیم، گوشی را درمیآوریم و همانجا جستوجو میکنیم. تازه، خودِ هوش مصنوعی هم هنوز در درخواستهای معمولی اشتباه کم نمیآورد و همین، اعتماد کاربر را سختتر به دست میآورد.
با این همه، عینکهای هوشمند یک تفاوت مهم دارند: اگر خوب ساخته شوند، میتوانند «کماصطکاک»ترین شکل تعامل را ارائه دهند؛ نگاه میکنی، میگویی، میبینی. نه لمس، نه باز کردن اپ، نه جابهجایی بین صفحهها. همین پتانسیل است که باعث میشود رقابت در این حوزه از حالا جدی به نظر برسد؛ حتی جدیتر از بازاری مثل گوشی که سالهاست با انبوه برندها، مخصوصاً سازندگان چینی، اشباع شده و بسیاری از کاربران غربی هم سراغ همهشان نمیروند.
اگر اوپنایآی واقعاً میخواهد «فراتر از آیفون» را معنی کند، باید چیزی ارائه دهد که فقط یک دستیار پرحرف نباشد؛ باید تجربهای بسازد که کاربر بعد از چند روز، نبودنش را حس کند. شما اگر جای اوپنایآی بودید، اول از همه کدام را جدیتر میگرفتید: اسپیکر، چراغ یا عینک؟
