یک سفارش پیتزا، یک گروه خانوادگی شلوغ، و یک دستیار هوش مصنوعی که خودش وسط پیامها میگردد و بالاخره سفارش را آماده میکند. همین سناریوی بهظاهر ساده، این روزها به میدان رقابت تازهای تبدیل شده: «هوش مصنوعی عاملمحور» یا همان Agentic AI؛ چیزی که گوگل حالا میگوید با جمینی، آن را خیلی جدیتر از قبل وارد گوشیهای اندرویدی میکند.
گوگل اعلام کرده جمینی بهزودی میتواند برخی کارهای چندمرحلهای را از ابتدا تا نزدیکِ پایان پیش ببرد؛ از سفارش غذا گرفته تا گرفتن تاکسی اینترنتی. شروع هم از گوشیهای آینده است: پیکسل 10، پیکسل 10 پرو و سری تازهمعرفیشده سامسونگ گلکسی S26. نکته جالب؟ این دقیقاً همان نوع قابلیتهایی است که اپل در WWDC 2024 برای سیری نمایش داد، اما بعداً در مارس 2025 آنها را به تعویق انداخت و هنوز هم خبری از عرضه عمومیشان نیست.
روی صحنه، سمیر سمات (رئیس اندروید در گوگل) با یک دمو نشان داد جمینی قرار است چهطور نقش «همکار» بازی کند، نه صرفاً یک چتبات. ماجرا از یک گروهچت خانوادگی شروع میشود؛ همانجایی که هرکس یک چیزی میخواهد و هیچکس حوصله جمعبندی ندارد. سمات از جمینی میخواهد گفتوگو را بخواند، تشخیص بدهد هرکس چه میخواهد و بعد هم سفارش را در اپلیکیشن تحویل غذا آماده کند.
در ویدئویی که از قبل ضبط شده بود (و زنده نبود)، جمینی پیامها را میخواند، خروجی را در یک پنجره نشان میدهد و بعد با فرمان صوتی کاربر، سراغ یک پیتزافروشی مشخص میرود و در GrubHub قدمبهقدم سفارش را آماده میکند. در نهایت هم قبل از پرداخت، یک هشدار میفرستد تا کاربر سفارش را بررسی کند و خودش دکمه نهایی «ثبت» را بزند. یعنی جمینی همه چیز را جلو میبرد، اما امضای آخر هنوز با شماست.
بله، میشود گفت «این کار را خودم هم در GrubHub انجام میدهم» یا حتی با یک تماس تلفنی کار را جمع میکنم. اما ارزش این نمایش جای دیگری است: گوگل دارد بهوضوح مسیر را از «پاسخ دادن» به سمت «انجام دادن» میبرد. چند وقت پیش هم جمینی در کروم قابلیت مرور خودکار صفحات را گرفت؛ حالا آوردن همین منطق به خود اندروید، ادامه طبیعی همان خط فکری است. گوگل میخواهد جمینی را بهعنوان یک عامل اجرایی و شریک بهرهوری جا بیندازد، نه صرفاً یک مدل زبانی خوشصحبت.
و اینجاست که داستان، برای اپل تندتر میشود. در WWDC 2024 اپل دموهایی نشان داد که در آن سیری قرار بود محتوای روی صفحه را بفهمد و بر اساسش اقدام کند؛ مثلاً آدرسی را از یک گفتوگوی Messages بردارد و مستقیم به کارت مخاطب همان شخص اضافه کند. یا بین چند اپ جابهجا شود و کارها را بهجای کاربر انجام دهد. حتی یک قدم جلوتر: سیری «زمینه شخصی» شما را درک کند؛ مثلاً بپرسید پرواز مامان چه زمانی مینشیند و سیری اطلاعات را از ایمیل بیرون بکشد و تحویل بدهد.
نزدیک به دو سال گذشته و آن قابلیتها هنوز برای کاربران عادی در دسترس نیست. اپل وقتی از تأخیر گفت، حتی تبلیغی را که روی همین تواناییها مانور میداد پایین کشید. گزارشهای بلومبرگ هم از این میگویند که برخی ویژگیها ممکن است تا iOS 27 هم طول بکشند. در بازاری که هر فصلش یک موج تازه میآید، این «بعداً» گفتنها گران تمام میشود.
البته درباره جمینی هم سؤال کم نیست. اول از همه باید واقعاً عرضه شود. گوگل میگوید انتشار اولیه بتا است؛ پس احتمال باگ، محدودیت و تجربه ناپایدار کاملاً وجود دارد. بعد میماند مسئله مهمتر: چه تعداد توسعهدهنده اجازه میدهند یک عامل هوش مصنوعی داخل اپهایشان بچرخد و بهجای کاربر کلیک کند؟ همان چیزی که نیلای پاتل در ورج به آن طعنه میزند: «مشکل DoorDash»؛ یعنی هماهنگ کردن اکوسیستم اپها با یک عامل بیرونی که قرار است کارها را انجام دهد. گوگل فعلاً میگوید جمینی در «برخی اپهای منتخب تاکسی اینترنتی و سفارش غذا» کار خواهد کرد؛ ترجمهاش این است که فعلاً همهجا آزاد نیست.
با این حال، اگر «بهزودی» گوگل واقعاً بهزودی باشد، ماجرا فقط یک قابلیت تازه نیست؛ یک ضربه روانی به رقباست. اپل حالا باید هم ویژگیهای وعدهدادهشده سیری را به مقصد برساند، هم نشان بدهد چرا کاربران باید منتظر بمانند، وقتی اندروید دارد همان ایده را با سرعت بیشتری تبدیل به محصول میکند. سؤال ساده است: وقتی گوشیتان میتواند کار را انجام دهد، آیا هنوز حاضر میشوید فقط با یک دستیار خوشصحبت سر کنید؟
