شرکتهای هوافضا و نظامی، همیشه بهدنبال طراحی فوقالعاده هواپیما هستند و بودجههای دولتی به آنها این امکان را میدهد که پروژههای بلندپروازانه را شروع کنند. این پروژهها به ما اجازه میدهند که اکنون با هواپیماهایی عالی سفر کنیم، اما برخی از این پروژهها از زمان و قدرت انسانها فراتر رفتهاند. در زیر شش هواپیما را خواهید دید که پیش از اینکه حتی نمونه آزمایشی آنها پرواز کند، از رده خارج شدهاند.
۱- لاکهید L-۱۳۳ Starjet
پایان جنگ جهانی دوم سحرگاه جتهای جنگنده بود. جتهای آلمانی Messerschmitt Me-۲۶۲ در سال ۱۹۴۴ وارد میدان نبرد شدند، در حالیکه اولین جت نظامی آمریکا که توسط نیروی هوایی مورد استفاده قرار گرفت، در سال ۱۹۴۵ وارد میدان نبرد شد. بعدها معلوم شد که ایالات متحده از ۶ سال قبل از آن، پیش از آنکه ژاپن به پرلهاربر حمله کند، در حال طراحی جتهای جنگنده بوده است.
این جنگنده لاکهید L-۱۳۳ Starjet نامیده میشد. طراحی L-۱۳۳ به گونهای بود که از دو توربو جت لاکهید L-۱۰۰۰ قدرت میگرفت و موازنهساز آن در جلو بود. ارتش در سال ۱۹۴۲ این طرح را رد کرد و لاکهید بجای آن مدل P-۸۰ را طراحی کرد.
2 – Saunders-Roe SR.177
Saunders-Roe SR.۱۷۷ پروژهای بلندپروازانه از نیروی هوایی بریتانیا بود که میخواست هواپیمایی بسازد که ترکیبی از جت و راکت باشد تا بتواند در برابر تهدید شوروی مقاومت کند. اما پارلمان بریتانیا در سال ۱۹۵۷ با این طرح مخالفت کرد.
تحقیقات بر سر این طرح باعث طراحی مدل Saunders-Roe SR.۵۳ شد و دو فروند از این مدل ساخته شد و مورد آزمایش قرار گرفت. نمونه دوم در پرواز آزمایشی دوازدهم منفجر شد و خلبان را نیز کشت.
3 – WS-125
فضای جنگ سرد در حال یخزدن بود که نیروی هوایی خواهان بمبافکن استراتژیک دورپرواز هستهای بود. شوروی سابق نیز همین ایده را در سر میپروراند، اما مشکل هر دو کشور این بود که چگونه خدمه را از تشعشعات رادیواکتیو محافظت کنند. در ایالات متحده، شرکت جنرال الکتریک و Convair با هم همکاری کردند و شرکت لاکهید با Pratt & Whitney اما هر دو تیم شکست خوردند. این پروژه بعد از اینکه نزدیک به یک میلیارد دلار صرف تحقیق و توسعهاش شد، در سال ۱۹۶۱ لغو شد. ظاهرا بعضی از ایدهها ساخته شدهاند تا هیچگاه عملی نشوند.
۴- لاکهید L-۲۰۰۰
L-۲۰۰۰ پروژه لاکهید برای بدست آوردن قرارداد دولت برای ساخت جتهای فوق صوت بود. ایالات متحده خواهان هواپیمایی بود که با کنکورد و توپولوف Tu-۱۴۴ رقابت کند. دو شرکت بویینگ و لاکهید برای ساخت این نوع هواپیما رقابت میکردند، که در نهایت بویینگ ۲۷۰۷ انتخاب شد. اما ایالات متحده این برنامه را در سال ۱۹۷۱ از دور خارج ساخت، قبل از اینکه حتی نمونه آزمایشی آنها تکمیل شود. L-۲۰۰۰ که حتی ساخته هم نشد.
۵ – بویینگ ۲۷۰۷
۲۷۰۷ اولین تلاش ایالات متحده برای ساخت هواپیما مافوق صوت مسافربری بود. طراحی هواپیما شامل دماغهای سرپایین شبیه کنکورد بود، ولی قصد داشت که سریعتر از کنکورد پرواز کند. ظرفیت این هواپیما ۳۰۰ نفر و سرعت آن ۳ ماخ تعیین شد. طراحی اولیه این هواپیما دارای یک پلتفرم بال نوسانکننده بود، که به بالها اجازه میداد که در زمان نشست و برخاست، مستقیم باشند و در سرعتهای مافوق صوت، برای بهترشدن ایرودینامیک، تغییر کنند. این مکانیسم خیلی سنگین بود و مهندسان مجبور به ترک آن شدند و بجای آن بال معمولی دلتا را طراحی کردند.
ساخت دو مدل نمونه در دهه ۶۰ میلادی آغاز شد، اما مشکلات بر سر طراحی بدنه فلزی که در برابر گرمای زیاد و همچنین آلودگیهای محیطی و صدا مقاومت کند، باعث شد که دولت در سال ۱۹۷۱ بودجه این هواپیما را لغو کند.
۶ – هواپیمای سرعت بالای شهری
هواپیمای سرعت بالای شهری (HSCT) بخش مرکزی برنامه تحقیقاتی سرعت بالای ناسا بود که توسط چند شرکت هوافضا حمایت میشد. ناسا توسعه جتهای مسافربری مافوق صوت را در سال ۱۹۹۰ آغاز کرد. HSCT قرار بود با سرعت ۲.۴ ماخ پرواز کند و ۳۰۰ مسافر را نیز حمل کند.
این تحقیق در ادامه تحقیقات کنکورد، Tu-۱۴۴ و SST آمریکا بود، گرچه توسعه این مدل در سال ۱۹۹۹ متوقف شد. اخیرا ناسا و لاکهید مارتید همکاری خود را برای کاهش نویز انفجار صوتی آغاز کردهاند.
