اینتل بهتازگی و بدون سر و صدای زیاد پردازنده Core 7 245HX را معرفی کرده است؛ تراشهای که در واقع محصول کاملاً جدیدی محسوب نمیشود و در عمل همان Core Ultra 5 235HX است که با نامی متفاوت عرضه شده است. این اقدام بار دیگر توجه کاربران را به پیچیدگیهای استراتژی نامگذاری پردازندههای اینتل جلب کرده است.
بر اساس اطلاعات منتشرشده، اگر در آینده لپتاپی با پردازنده Core 7 245HX مشاهده کنید، در حقیقت با همان تراشه Core Ultra 5 235HX روبهرو هستید که با هدف تغییر در برندینگ و جایگاه محصول، با نام جدید وارد بازار شده است.
این پردازنده به خانواده Arrow Lake تعلق دارد و برای لپتاپهای ویندوزی طراحی شده است. با این حال، چنین تغییر نامهایی یکی از انتقادهای همیشگی کاربران به اینتل بوده؛ چرا که بسیاری معتقدند ساختار نامگذاری پردازندههای این شرکت در سالهای اخیر بیش از حد پیچیده و گاهی گمراهکننده شده است.
از نظر مشخصات فنی، Core 7 245HX به ۱۴ هسته پردازشی مجهز شده که شامل ۶ هسته قدرتمند (P-Core) و ۸ هسته کممصرف (E-Core) است. حداکثر فرکانس توربوی این پردازنده به ۵.۱ گیگاهرتز میرسد و اینتل در طراحی آن تمرکز ویژهای بر بهینهسازی مصرف انرژی و افزایش بهرهوری داشته است.
این تراشه همچنین از واحد گرافیکی مجتمع مبتنی بر معماری Xe بهره میبرد که دارای ۳ هسته گرافیکی با حداکثر فرکانس ۱.۸ گیگاهرتز است. چنین مشخصاتی آن را به گزینهای مناسب برای لپتاپهای قدرتمند و سیستمهای قابلحمل تبدیل میکند.
به نظر میرسد اینتل با معرفی Core 7 245HX نشان داده که ممکن است در آینده نیز برخی از پردازندههای سری Core Ultra را با نامهایی از سری Core دوباره عرضه کند. در نتیجه، کاربران هنگام بررسی مشخصات لپتاپها باید بیش از گذشته به جزئیات فنی پردازندهها توجه کنند، زیرا نام مدل همیشه نشاندهنده تفاوت واقعی در عملکرد نخواهد بود.
